آریا فارت ؟

کتاب شاه نوشته عباس میلانی هنوز یک  تاریخ کامل نیست و به نظرم از کنار بعضی مسایل مهم بدون ذکر و شکافتن آنها گذشته و ضمنا از لحاظ زمانی زیاد عقب و جلو میرود و روی یک خط زمانی حرکت نمیکند . به اضافه آن که میلانی به شخصه گرایش مثبتی نسبت به سلطنت پهلوی دارد ولی با وجود همه این موارد بازهم «شاه » کتابی عبرت انگیز است . عبرت انگیز به دلیل آگاهیهایی که در مورد شخصیت ضعیف ، ترسو، لرزان و مردد ، نوکر و وابسته و  فاسد تا مغز استخوان شاه میدهد . مثلا در مورد فساد مالی شاه و خاندان پهلوی مطالب متعددی را ذکر میکند ، یا شکنجه های قرون وسطایی دوران شاه ، و یا نوکر صفتی شاه که هیچ تصمیمی را بدون ده بار مشورت و اجازه گرفتن از سفرای آمریکا و انگلیس نمیگرفت و عملی نمیکرد . بعد از خواندن کتاب در می یابیم که چرا مردم ایران در زمان سلطنت او در خفا و بین خود و وقتی ترسی از ساواک در میان نبود او را به طعنه آریا گوز (و نه آنگونه که خود خود را نامیده بود آریامهر) میخواندند . و یا چرا ملت ایران به صورت عام شعار جاوید شاه را تبدیل به «چاپید شاه » کرده بودند و در رژه ها و مراسم فرمایشی آن را با نفرت زیر لب زمزمه میکردند .

Advertisements

برچسب‌ها: , , ,

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: