Archive for 17 ژوئن 2013

حاکم زیرک و حاکم قلدر

ژوئن 17, 2013

دو نوع حاکم داریم . یکی زیرک و باهوش که طوری ماهرانه  با پنبه سر میبرد که مردم خودشان هم متوجه نمیشوند . مثل حاکمان جهان سرمایه داری غرب ، مثلا آمریکا ، که دوحزب همه کشور را میچرخانند و ملت هم راضیند و اصلا متوجه نیستند که مگر میشود در یک کشور سیصد ملیونی فقط دو حزب همه مردم را نمایندگی کنند . اینها حاکمان زیرک و باهوشند . اما نوع دیگرش از نوع استالین و خامنه ای و دیکتاتورهایی هستند که با زور چماق حکومت میکنند وملت خود را به ورطه عقب ماندگی و بدبختی می کشانند .اینها زیرک نیستند ، اینها فقط قلدرند .

پیروزی روحانی و تئوری توطئه

ژوئن 17, 2013
این چند روز خیلی دید ه ایم عده ای میگویند اصلا انتخاب روحانی با توطئه خامنه ای  صورت گرفت و تئوریهای عجیب و غریب توطئه هم در این مورد ساخته اند . دوستان عزیز ، اگر خامنه ای  اندک شعوری داشت ، مملکت این نبود که الان هست . خامنه ای  از ترس تکرار جنبش سبز مجبور شد به رای مردم تن دهد وگرنه کاندیدای او جلیلی بود نه روحانی .این دوستان مرا به یاد پیرمردهای بازنشسته ای می اندازند که هر اتفاقی در دنیای سیاست را ناشی از سیاستهای انگلستان میدانند . اگر از آنها بپرسی روحانی چطور پیروز شد میگویند د پیروزی روحانی به دلیل توطئه انگلیس و بی بی سی بود . حالا دوستان جوانتر ما به جای انگلیس خامنه ای را نشانده اند و همان تئوریهای توطئه را به خامنه ای نسبت میدهند .

علت قبول شکست در انتخابات توسط خامنه ای

ژوئن 17, 2013

با خواندن همه تحلیلهایی که این چند روز در مورد نتایج انتخابات شده است و تعمق در واقعه عجیبی که دیروز شاهد آن بودیم (پیروزی کاندید اصلاح طلبان بر کاندیدای خامنه ای ) به این نتیجه رسیده ام که مهمترین عامل پیروزی مردم و سرخم کردن خامنه ای دربرابر خواست مردم ، ترس از تکرار خیزش سال 88 بوده است . عوامل دیگری نیز دخیل بوده اند اما از قرار معلوم واقعا جنبش سبز درس تلخی به حاکمیت ایران و سپاه داده است که لااقل در شرایط فعلی و تحریمها و بحران اقتصادی خواهان تکرار آن نبودند .

همانها که میگفتند رای ندهید ، جلوتر از همه در خیابانها به شادی پرداختند

ژوئن 17, 2013

دنیای عجیبی داریم . من دوماه تمام یک تنه میگفتم و مینوشتم که باید رای داد . نه برای روحانی . بلکه  رای سلبی برای جلوگیری از صعود جلیلی ، کاندیدای خامنه ای  به صندلی ریاست جمهوری . در این دوماه این قدر از دوستان تحریمی ، که با سادگی بسیار و سیاه و سفید دیدن سیاست به این نتیجه رسیده بودند که رای نباید داد ، فحش خوردم که فحشدانم تاانتخابات بعدی پر است . ولی بر اعتقادم ایستادم و به خاطر همرنگی با جماعت نظرم را عوض نکردم . مردم ایران ، ملت کوچه و خیابان که گرفتار مشکلات روزمره زندگی در ایران هستند ، همان عقیده مرا داشتند و سرانجام با رای خود کاندیدای خامنه ای را شکست دادند و ایران را از سقوط به پرتگاهی که در صورت انتخاب او رخ میداد نجات دادند. من بسیار خوشحالم که عقل جمعی مردم از بینندگان سیاه و سفید سیاسی بهتر عمل کرد . اما آنچه مرا به تعجب واداشت این بود که بسا دوستان تحریمی را دیدم که در عین فحش و بدوبیراه به ملت ایران که چرا رای داده است اما در شادیهای خیابانی نیز شرکت کردند و میدانم که چند روز دیگر اصلا انکار خواهند کرد که تبلیغ به تحریم میکردند . این مرا به یاد تحریمیان سال 88 می اندازد که پس از انتخابات دستبند سبز بسته بودند و در تظاهرات شرکت میکردند و شعار میدادند » رای من کو » . ای عجبا از چند رنگی و وقاحت بعضی انسانها . سی سال است هربار دستور تحریم صادر میکنند ، هربار فراخوانشان شکست میخورد ، هربار هم بلافاصله رنگ عوض میکنند و به خیال استفاده از موقعیت خود را داخل  معرکه  میکنند . هرگز هم درس نمی آموزند .